با سلام به همه ی همراهان همیشگی گزارش های زی زی ، gwww

این دفعه قصد داشتم هیچ گزارشی ننویسم ،فکر کردم اگه ننویسم کسی هم یادش نیست، zabbann اما ماشالله حواس دوستان خیلی جمع تر از این حرف هاست که نکته ای رو از قلم بیندازند.(البته اینم از لطف دوستان به من gmm )خلاصه باز هم نمی خواستم بنویسم gwww ،ولی الان نصفه شبی حسم گرفته بشینم براتون اون روز خجسته ۱۴آبان تعریف کنم، sggggs (دوستان هنگام خواندن عدد۱۴،چ را باید بکشید به این شکل چچچچچچچچچچهارده که قشنگ ۴این عدد معلوم بشه gddd )،خلاصه باز هم نمی خواستم بنویسم……….. gwww

عرضم به حضور مبارکتون که فرزانه ،این دفعه رکورد های سحر در زود رسیدن به محل مسابقه شکست و رکوردی باورنکردنی در بین هواداران گلزار از خودش به جا گذاشت.مسابقه مذکور که قرار بود در ۱۴آبان ساعت ۴(چقدر این روز وساعت خجسته گلزاریه بماند)برگزار شود،و فرزانه عزیز از ساعت ۱رفته بودن chi سر صف خرید بلیط،البته مسئولین پیش بینی های لازم در خصوص مشتاقان ورزش والیبال به همراه آقای گلزار(دوستان من وصیت نامه ام تنظیم می کنم ،آخر گزارش خدمتتون ارائه می دهم ،اگه منو ندیدین حلال کنید gnn .البته پشت مانیتور که نمی بینید اما اگه متوجه شدید من ناپدید شدم خودتون وصیت نامه رو اجرا کنید)نکرده بودند،و این بود که خودشون ساعت ۴بود، برای فروش بلیط تشریف آوردند.

بعد از اومدن دونه به دونه دوستان به قول سونیا……..برای خودمون گروهک هایی شده بودیم که عین لحاف چل تیکه کنار ورزشگاه ایستاده بودیم،منظورم این که همه مون از ته دل یک رنگ بودیم،در ظاهر عین خونه های شطرنج متضاد………..حالا من خودمم نمی دونم gsss دقیقا چی گفتم،شما هم اگه متوجه نشدید سوت بزنید. rreezz

اینم بگما ما طبق معمول با سیستم شوتینگ حراستی به پیاده رو ،البته با کلی تشریفات رهسپار شدیم.

واسعه این که فردا باز هم حاشیه سازی نکنند و شایعه سازی نکنند که ما فقط داریم طنز می نویسیم،من چند نکته آموزشی هم بین گزارشم به دوستان می گم،شاید این گزارش ،یک دفعه عین با قلوا مقاله علمی شد.(دوستان بین خودمون باشه پیام بازرگانی هم لازم ،البته در راستای تحول فرهنگ جامعه ما)دیروز مادرگرامم داشتند مجله می خوندند،بعد نقل می کردند که توی این مجله نوشتند،شما فقط باید دوستان صمیمی واعضای خانواده تان را با اسم کوچیک صدا بزنید،بعد از شنیدن این مطلب من موندم این هایی که جناب گلزار با اسم کوچیک ،جلوی روی خودشون صدا می زنند :

الف.دوست صمیمی جناب گلزار هستند.

ب:اعضای خانواده جناب گلزار هستند.

ج:مجله مذکور مطالعه نکردند.

د:اسم کوچیک از فامیل تشخیص نمی دهند ویا بلعکس.

با شرکت در این مسابقه به بالاتر رفتن سطح فرهنگ جامعه کمک کنید.هم اکنون نیازمند یاری مشکیتان هستیم.ستاد فرهنگ سازی طرفداری

جایزه نفر اول می تواند ۳بار بگوید رضا جون ،ما زیر میزی رد می کنیم.

جایزه نفر دوم می تواند ۲بار بگوید رضا ،ما این را هم نشنیده می گیریم.

جایزه نفر سوم می تواند ۱بار بگوید محمدرضا،اینم آنتن نمی داد،صدا قطع وصل می شد،متوجه نشدیم.

البته جوایز ما معنوی برای شادی روح دوستان. gddd

کجا بودیم،آهان یادم اومد…….دم در بلیط فروشی………خلاصه هرکی می رسید با دیدن این جمعیت مشتاق فکر می کرد باید سر صف بلیط بایستد بعد که می فهمید صف نداره،این قدر بندگان خدا ذوق زده می شدند.خوبه آدم گاهی مردم سوپرایز کنه. sggggs

جدیدا چقدر آقایون ورزش دوست شدند.راستی این خانه والیبال کلی پیشرفت کرده بود،دم در سالن ها پرده زده بودند،حس می کردی اون طرف استخر gddd ،پرده های نارنجی…………….بعد یک بوفه ای هم درست کردند ،با چهارتا میز و صندلی اونم نارنجی ………خیلی باحال تشریف دارند ،همه چی رو با هم ست می کنند.

سونیا چون با دوستش اومده بود خیلی زود به داخل رفت.زهرا و آشنای دیروز ،ترانه هم به داخل رفتند.فکر کنم من،نغمه،دنیا،فرزانه وسحر کنار هم ایستاده بودیم.ریحانه،دوستش و مادرش هم طرف دیگری ایستاده بودند.

وقتی که ما منتظر تشریف فرمایی قبله عالم بودیم،این سحر عزیز که مسئول اداره تشریفات و ترب همایونی هستند گفت ،بیان سرود بخونیم ،منم جز پیشگامان گفتم بخونیم تو که چشمات…………………د gddd وستان بقیه شعر نمی گم بدآموزی داره.

راستی اینم بهتون بگم،بعضی دوستان به جای ایستادن دم در،با ماشین خیابون حجاب بالا و پایین می رفتن. chi خلاصه بنده به دلیل این که مریض بودم،این سرمای دم در خانه والیبال واقعا گزنده بودیم،از حضور گروه سرود مرخص شدم،رفتم داخل ورزشگاه………گفتم حالا یکم بچه ها سبز بشن ،من که هر دفعه زیر پام یک ۴تایی جنگل سبز می شه،کار فرهنگیه دیگه چیکار کنم هر جا می ریم ،دستمون توی کار خیر…….البته باعث بانیش جناب گلزار هستند.

دوستان فیلم این جا کات می خوره.

داخلی/عصر/داخل خانه والیبال حجاب-جایگاه تماشاچیان

چون جایگاه خانوم ها کم بود،و حضور خانم ها همین طور که می دونید در عرصه های ورزشی-هنری خیلی پررنگ ،زحمت کشیدن بخشی از جایگاه آقایون به خانم ها دادند.ما طرفداران گلزاری،همون هایی که گفتم از ته دل یکرنگیم اما در ظاهر عین جعبه مدادرنگی هفت رنگیم ،بس که همدیگر دوست داریم از دیدن هم لذت می بریم.همه پشت سر هم ،نشستیم.یعنی یکی از دور می دید اصلا حض می کرد.

توی سالن چند انسان جالب حضور داشتند.اول از همه ،چند پهلوان لوتی که با شکل جالب لباس پوشیدنشون،سوژه ای شده بودند برای ما،دوم حضور حمید طالب زاده،خواننده آهنگ همه چی آروم………که یک دوبیت شعر خوندند،(نمی خوندند بهتر بود،به نظرم ایشون بدون ساز هیچ جا نخونن بهتره،البته این نظر شخصی منه)

یک دفعه چشم باز کردیم دیدیم،جناب گلزار وارد زمین والیبال شدند،دوستان هنرمند همگی به استقبالشون رفتند.فکر کنم دسته کم ۴۰تا آقا توی زمین بود،اکثرا دوبار حساب کنیم،از چپ وراست،دوبله با آقای گلزار روبوسی کردند.(البته اینم بگم آقای گلزار خیلی توی این قسمت حرفه ای شدند،بیشتر گردن به گردن می کردند تا روبوسی)

کلی هم عکس گرفتند.شکوفه جون هم تشریف داشتند چه روبوسی گرمی………….عکسش رو هم گرفتم و توی وبلاگ گذاشتم.زمین هنرمندان در ست اول جلوی ما بود،در نتیجه همه هنرمندان پشتشون به ما بود.در نتیجه تمام مدت ما فقط یک ۴می دیدیم.(آخه شماره پیرهن جناب گلزار۴)وقتی که داشتند اسامی بازیکنان تیم می خوندند و همه بازیکنان دو تیم به صف مقابل هم ایستاده بودند ،فقط یک نفر شما می دیدید که یا بالا و پایین می پرید،یا به چپ و راست خم می شد ،یا با توپ بازی می کرد،و اون کسی نبود جز جناب گلزار،که به خاطر دیر اومدن از وقت کم بهره می بردند و خودشون گرم می کردند.

من یک پوستر از کنسرت ریزار داشتم که برای بازی آوردمش و فرزانه زحمت کشید و گرفتش.چون خودم باید شکار لحظه ها می کردم،ماشالله جناب گلزارم که یک جا بند نمی شد،حتی برای ثانیه ای ،من بنده خدا هم با این لنز دوربین همه اش به دنبال سوژه مورد نظر………اونوقت به بچه ها می گم نمی دونم بازی چند چند شد،همه می خندند می گن مگه اونجا نبودی؟؟؟

نمی دونن که من چون زوم می کنم با دوربین روی جناب گلزار،بعد یک دفعه می بینم صفحه دوربین خالی شد،باید یک ساعت با چشمم بگردم پیداشون کنم ،باز دوربین روی ایشون تنظیم کنم.خلاصه این عکس گرفتن من خودش داستانیه……..

از وقتی که فرزانه پوستر عین پرچم بالای سرش گرفته بود،ما ۴نفر تمام حواسمون به این بود که،کی جناب گلزار پوستر می بینه…..بعد از مدتی آقای گلزار پوستر دیدن،اول از میمیک صورتشون تعجب بعد هم رضایت معلوم بود.البته این نگاهشون بسیار زیرپوستی و چند ثانیه ای بود.

چشمتون روز بد نبینه،یک بار جناب گلزار برگشتند،قشنگ بالا رو نگاه کردند و لبخند هم زدند.منم اون وسط یاد کارتون دیو ودلبر افتاده بودم،اون تیکه اش که خواستگار دلبر آهنگ می زد،سه تا دختر حض می کردند.نمی دونم کارتونش دیدین یا نه؟؟!!

اما قیافه دوستان،شباهت عجیبی به دخترای توی اون کارتون پیدا کرده بود.از همه طرف صدای تالاپ تالاپ شنیده می شد،من وسحر هم از خنده مرده بودیم،البته ما مسخره نمی کردیم،اما دوستان واقعا با ابرهای بالای سرشون ما رو می خندوند.

آقای گلزار با پهلوان های داخل سالن عکس انداختند و گاهی هم با برخورد به شکوفه جون و کیانوش گرامی به زمین برخورد می کردند.البته تقصیر شکوفه جون و کیانوش گرامی بود که نمی تونستند خودشون خیلی تکون بدهند،آقای گلزار هم که حرفه ای تا می اومدند یک تکونی بخورند با این ها برخورد می کردند.دفعه ی اولی که برخورد صورت گرفت،یکی از خانم های تماشاچی چنان با صدای بلند گفت”رضا”که من یک لحظه فکر کردم ،یک توپولوف به آقای گلزار برخورد کرده……..(خوانندگان گرامی خونسردی خودتون حفظ کنید،آقای گلزار سالم هستند.تاجایی که من دیدم دوبار بیشتر این اتفاق نیافتاد)

یک نکته جالب بازی هنرمندان این بود که همه به هنگام اومدن توپ به سمت صورتشون،جا خالی می دادند.البته آقای گلزار کارشون کاملا قابل درک بود،چون دو روز دیگه کنسرت دارند نمی شه با صورت کبود و زخمی کنسرت برگزار کنند،فرزانه هم وسط بحث ما ،راه حل ارائه می داد می گفت خب می تونه گریم کنه.منم بهش می گفتم سری که درد نمی کنه رو که دستمال نمی بندند.

وسط های مسابقه یکی از تماشاچیان خانم ،با صدای بلند دائم داد می زد:”حامد،حامد” gii وای این قدر روی اعصاب من بود.به سحر می گفتم یک حامد به این بدین بره،خلاص بشیم.حالا نمی دونم اون وسط حامد کی بود؟!در هر صورت هر کی هم بود هیچ عکس العملی به این فریاد ها نشون نمی داد.صدای خانم هم عین دزدگیر ماشین روی نرو من بود.سحر که اولش فکر کرده بود حامد کمیلی اومده………..

وقتی ست اول تموم شد،دیدیم که آقای گلزار در حین صحبت با یکی از داور ها ،پشت تور دارن باز روی انگشتشون توپ می چرخونند.حالا نمی دونم چرا از این همه جا توی زمین،جناب گلزار اون گوشه رو انتخاب کرده بودند برای توپ چرخوندن؟؟؟

ست دوم و سوم هم هنرمندان روبه روی ما بودند.ست اول پیشکسوتان بردند و ست دوم هنرمندان،ست سوم که من متوجه نشدم اما بعدا فهمیدم هنرمندان بردند.

موقع خروج،هم ما همه جلوی درب ورزشگاه ایستادیم،بعد از مدت ها انتظار دیدیم،یکی بازوی جناب گلزار گرفته به طرف درب خروج می کشونه،نگو این حراستی عزیز که همیشه ما رو با سیستم شوتینگ می فرسته توی پیاده رو،این بار به سراغ جناب گلزار رفته و البته با کمی چاشنی ادب ایشون هم به سمت ماشینشون هدایت کردند .

دوستان این گزارش خیلی جدی نگیرید،این گزارش فقط در راستای خنداندن شماست.

نوشته های مرتبط

• نوامبر 6, 2010 -- عکس های عکاس تیم والیبال هنرمندان (36)
• می 20, 2012 -- «ساخت ایران» مخاطبان خود را پیدا کرد/ تیراژ 800 هزارتایی برای جدیدترین سریال لطیفی (13)
• می 17, 2012 -- وقتی گلزار به رنگ تابستان میشود !!! (22)
• می 16, 2012 -- تیزر مجموعه ششم سریال ساخت ایران (32)
• می 16, 2012 -- “سریال ساخت ایران” و عکس های جدید! (20)